Als je terugkijkt op 25 jaar Shared Ambition, zijn er mensen die onlosmakelijk verbonden zijn met het verhaal van de organisatie. Irma is één van hen. Niet omdat ze op de voorgrond staat, maar omdat ze al jarenlang meehelpt de cultuur en het karakter van Shared Ambition vorm te geven.
Toen Irma in december 2006 bij Shared Ambition begon, was de organisatie nog jong. Ze werkte hiervoor als onderzoeker, maar ze miste iets. Ze wilde niet alleen nadenken over psychologie. Ze wilde psycholoog zijn: "Ik wilde graag werken met mensen. Niet alleen met ziekte en problemen, maar ook met iemands ontwikkeling, werk en het dagelijks leven."
Via een vacature kwam Irma in contact met Shared Ambition. De organisatie was net gestart als franchiseorganisatie. Wat haar aantrok was de mogelijkheid om haar vak echt uit te oefenen. Wat ze toen nog niet wist, was dat die keuze haar professionele thuis zou worden.
Gezien worden
Wanneer Irma terugkijkt op bijna twintig jaar Shared Ambition, noemt ze opvallend weinig projecten, klanten of successen. Steeds komt ze terug bij iets anders: Vertrouwen. Ruimte. Gezien worden.
"Ik voel me eigenlijk vanaf dag één gezien." Het klinkt eenvoudig, maar voor haar heeft het een diepe betekenis. En voor de organisatie grote impact. Als psycholoog begeleidt zij mensen die zoeken naar richting, zelfvertrouwen of hun plek in de wereld. Maar zelf ervoer ze binnen Shared Ambition iets vergelijkbaars: een omgeving waarin ze mocht groeien zonder eerst te hoeven bewijzen dat ze alles al kon.
Ga maar spelen
Irma omschrijft haar ontwikkeling binnen Shared Ambition als spelen. Niet spelen in de zin van vrijblijvendheid. Wel in de zin van onderzoeken, nieuwsgierig zijn, uitproberen, ontdekken en leren.
Terwijl ze zich verder ontwikkelde tot GZ-psycholoog, groeide ook haar rol binnen Shared Ambition. Ze werkte mee aan methodieken, hielp werkboeken en opleidingen vorm te geven en begeleidde nieuwe collega's in hun eerste stappen. Irma droeg het gedachtegoed over aan volgende generaties psychologen. Maar telkens binnen dezelfde basis: nieuwsgierigheid, groei en vertrouwen. "Ik heb hier echt mogen groeien in mijn vak." Misschien is dat ook waarom zoveel collega's haar beschrijven als warm, bemoedigend en wijs. Wie zelf ruimte krijgt om te groeien, leert vaak ook hoe je die ruimte aan anderen kunt geven.
De cultuur achter de organisatie
In de 25 jaar geschiedenis van Shared Ambition zijn er genoeg momenten geweest waarop het spannend was. Periodes met weinig klanten, financiële onzekerheid, veranderingen in leiderschap en groeifases waarin structuren opnieuw moesten worden uitgevonden. Irma maakte ze allemaal mee. Ze zag hoe de organisatie soms worstelde. Hoe pionieren gepaard ging met onzekerheid. Hoe mensen samen oplossingen zochten wanneer de weg nog niet zichtbaar was. "Het was soms een houtje-touwtje-organisatie. Maar ook een plek waar ongelooflijk veel ondernemerschap zat." Toch zijn het niet die gebeurtenissen die het meeste zijn blijven hangen. Wat haar vooral opvalt, is hoe sterk de kern overeind bleef. Het gedachtegoed met de overtuiging dat mensen kunnen groeien, de positieve blik op ontwikkeling en het geloof dat mensen meer zijn dan hun probleem. Volgens Irma leeft die cultuur vandaag nog steeds. Niet omdat het opgeschreven staat, maar omdat mensen elkaar hetzelfde vertrouwen geven dat zij ooit zelf kreeg.
De vader van het gedachtegoed
Wanneer het gesprek over de geschiedenis van Shared Ambition gaat, komt één naam regelmatig terug: Rein. Voor Irma was hij veel meer dan een directeur. Hij was iemand die vertrouwen gaf. Die mogelijkheden zag. Die mensen uitnodigde om groter te denken dan ze zelf soms deden. "Hoe weet jij dat ik dit kan?" Dat was een vraag die ze zichzelf regelmatig stelde wanneer ze opnieuw ruimte kreeg om iets nieuws op te pakken. En misschien zit daar precies de kracht van vertrouwen. Dat iemand iets in je ziet voordat je het zelf volledig ziet.
Een strand, een horizon
Aan het einde van het gesprek kiest Irma een foto van een strand met uitzicht op zee. Voor haar staat het beeld voor perspectief, beweging en ontwikkeling. Voor het besef dat er altijd een volgende horizon is. Misschien vat dat haar reis binnen Shared Ambition wel het beste samen. Niet de prestaties en de successen, maar de mogelijkheid om te blijven groeien. En ondertussen anderen hetzelfde vertrouwen te geven dat zij ooit zelf kreeg. Zodat ook zij kunnen ontdekken wat er mogelijk wordt wanneer iemand tegen je zegt: "Ga maar spelen."
