Toen Daphne bij Shared Ambition kwam werken, was dat niet omdat ze actief op zoek was naar een nieuwe baan. Na jaren in de psychologie, het onderwijs en verschillende freelance rollen begon er iets te knagen.
"Ik miste collega's. Ik miste het om ergens aan bij te dragen en samen verder te bouwen." Wat ze gaandeweg ontdekte, was dat ze op zoek was naar een plek waar ze onderdeel kon zijn van iets groters dan haar eigen werk. Een organisatie waarin inhoud, samenwerking en ontwikkeling samenkomen.
Die behoefte bracht haar naar Shared Ambition. Een organisatie die ze al langer kende vanuit haar professionele netwerk. Wat haar aansprak was de combinatie van inhoud en ontwikkeling: zelf blijven werken als psycholoog én meedenken over de koers van het vakgebied.
Vandaag geeft Daphne leiding aan de Shared Academy van Shared Ambition, waar leren, kwaliteit en vakontwikkeling samenkomen. "De combinatie sprak me direct aan. Nog steeds inhoudelijk bezig zijn én tegelijkertijd mee mogen denken over waar we als organisatie naartoe willen."
Een vakgebied dat ertoe doet
Maar haar blik reikt verder dan de opleidingen en trainingen. Ze houdt zich vooral bezig met de vraag wat mensen nodig hebben om gezond te kunnen werken in een steeds complexere wereld. “Je kijkt naar het individu, maar begrijpt ook het systeem waar iemand onderdeel van is.”
Volgens Daphne wordt de rol van de bedrijfspsycholoog nog vaak onderschat. Wanneer mensen aan een psycholoog denken, denken ze meestal aan de GGZ: behandeling, diagnoses en psychische klachten. “Terwijl wij, als bedrijfspsycholoog, juist veel weten over de relatie tussen werk, gezondheid en functioneren."
Volgens Daphne gaat het niet alleen over verzuim of herstel maar vooral over ontwikkeling, talent, duurzame inzetbaarheid en de vraag hoe mensen kunnen blijven groeien in een wereld die steeds meer van hen vraagt. Juist daarom gelooft ze dat het vakgebied de komende jaren alleen maar belangrijker wordt.
Het opleverparadigma: meer prikkels, meer doen, minder verbinding
Wanneer Daphne naar de toekomst kijkt, ziet ze een wereld met steeds meer prikkels, informatie en afleiding. Tegelijkertijd worden rust en echte verbinding schaarser. Volgens haar proberen mensen alles te verklaren en te analyseren, terwijl er juist steeds meer behoefte is aan ruimte, stilte en momenten van rust.
Ze vraagt zich af wat het betekent als werk steeds individueler wordt, met meer online contact en minder spontane ontmoetingen. Zeker in een tijd waarin hybride werken de norm is. "We zijn uiteindelijk sociale wezens. Soms vraag ik me af of we onderschatten hoeveel we leren, groeien en herstellen in contact met anderen." Technologie biedt veel mogelijkheden, maar dat kan ook ten koste gaan van verbinding. "Misschien hebben we soms gewoon de warmte van andere mensen nodig. Niet omdat het efficiënt is, maar omdat het menselijk is."
Juist daar ziet ze een belangrijke vraag voor de toekomst: hoe zorgen we ervoor dat werk niet alleen productief blijft, maar ook menselijk?
Pionieren in het onbekende
Wat Daphne hoopvol maakt, is dat veel van de vraagstukken waar organisaties vandaag mee worstelen nog volop in ontwikkeling zijn: hybride werken, mentale gezondheid, neurodiversiteit en de rol van technologie: "We weten nog niet precies waar het heen gaat. En dat is juist interessant." Volgens haar vraagt de toekomst niet alleen om expertise, maar ook om nieuwsgierigheid en de bereidheid om te experimenteren.
Tijdens het interview kiest ze een beeld voor de toekomst, waterlelies: een beeld van groei, ontwikkeling en bloei op een eigen moment. Misschien vat dat haar visie op de toekomst wel het beste samen. Niet alles hoeft vandaag al duidelijk te zijn. De vragen worden complexer, technologie ontwikkelt zich razendsnel en werk blijft veranderen. Maar zolang we nieuwsgierig blijven naar wat mensen nodig hebben, ontstaat er ruimte om te groeien. Als professional, als organisatie en als samenleving.
